In 1998 is de eerste versie van het Normstellend Document Fietsparkeur tot stand gekomen. In 2004 is dit document herzien. Later werd geconcludeerd dat er ook behoefte was aan een Normstellend Document Fietsparkeur voor dubbellaags fiets-parkeren (ook wel etagerekken genoemd).

Dubbellaags fietsparkeren heeft de laatste jaren een hoge vlucht genomen. Daaraan ligt een aantal zaken ten grondslag:

• de ontwikkeling van gebruiksvriendelijke fietsparkeersystemen;
• een steeds toenemende fietsparkeerdruk, vooral in de stationsomgeving;
• de wens om de openbare ruimte in druk gebruikte gebieden een fraai aanzicht te geven.

Op steeds meer plaatsen zijn daardoor fietsenstallingen met dubbellaags fietsparkeersystemen ontstaan. Van recentere datum zijn de grootschalige toepassingen van niet inpandige dubbellaags fietsparkeersystemen. Steeds meer dubbellaags systemen maken het voor de gebruikers, beslissers en de fabrikanten wenselijk te komen tot eenduidige eisen aan deze systemen. De Stichting FietsParKeur heeft daarom besloten een Normstellend Document Meerlaags Fietsparkeren op te stellen.

Dit normstellende document is van toepassing op meerlaags fietsparkeersystemen. Meerlaags fietsparkeren heeft betrekking op fietsparkeren waarbij fietsen in twee of meer horizontale lagen boven elkaar, worden geparkeerd. De staller van de fiets blijft op het oorspronkelijke maaiveld. Inbegrepen zijn ook alle systemen waarbij binnen een meerlaagsfietsparkeersysteem fietsen tegenover- en/of half boven en onder elkaar worden geplaatst. De norm is niet bedoeld voor automatische fietsparkeersystemen.

Bijlagenrapport

Dit bijlagenrapport behoort bij het Normstellend document Fietsparkeren - Meerlaags
fietsparkeren en dient als naslagwerk.
Download:  Bijlagenrapport Normstellend document meerlaags fietsparkeren 2011 (versie 1.0, april 2011)

Toelichting:
Het onderzoek beschrijft de resultaten van veldwerk naar geparkeerde fietsen, inclusief interviews met betrokkenen. De locaties zijn geselecteerd op plekken met bestaande of mogelijke meerlaagse fietsparkeervoorzieningen, zoals stations, centrumstallingen, kantoren en hogescholen. Meetresultaten en interviewverslagen zijn opgenomen in een bijlagerapport.

Daarnaast wordt ingegaan op de ontwikkeling en representativiteit van de gekozen normfietsen, gebaseerd op het veldonderzoek. Ook zijn tests beschreven waarbij normfietsen driedimensionaal zijn getest in meerlaagse systemen en waarbij systemen op station Baarn zijn beproefd. Deze onderzoeken hebben geleid tot onderbouwde normen voor maximale krachten en afstanden, die zijn opgenomen in het hoofdrapport. Alle resultaten samen bieden inzicht in de gemaakte keuzes.